زبانحال حضرت رقیه به امام حسین درشهادت حضرت ابوالفضل(ع)

 

گئتـدون بابا امّیدیله قارداش دالسێجا
تؤکدۆم من اۆر‌ک قانێنێ، گؤزیاش دالسێجـا
آلدێم اله سۇجامینی فورایوْلا چێخدێم
وئردیم بۇسۇسۇزقێزلارێلان قوْل قوْلاچێخدێم
سن گئتدون اؤزۆم قێزلارێ گتدیم یوْلا دۆزدۆم
ائتدیم ایکی صف تئشنه‌لری صاق سوْلا دۆزدۆم
سیزده‌ن باباجان ایسته‌دیم اوْلا دۆزدۆم
فکرائتدیم علمداریله یان یانه گلیرسن
آخرنه بولوم تک بوْیانێب قانه گلیرسن
باخدێم سارالان رنگیوه، ائتدی منی حالی
قارداش‌سیزین عالمده بئله رنگی سارالێ
بۇ مشک بۇ پرچم ندی بۇ مرکب خالی
سالارحرم، صولت سرداره نه گلدی
قانلێ عَلَمین گتدون علمداره نه گلدی
گؤررم پارا مشگینده غم مُبهمی واردۇر
سوْیۇخ ایوی آباد اقلا نمی واردۇر
بیرجرعه‌سی اوْلسا آنامون نه غمی واردۇر
تک جرعه سۇ باری قۇرۇیان لب‌لره بسدی
آنجاق دوْداق ایسلاتسا علی اصغره بسدی
دوْغراندێ عَمومدا مگر اکبر سیاقیندا
دۆشدۆ یانار اوْدلاره اوْدا سۇ سوْراغێندا
قوْیدۇن نیه بس نعشینی دشمن قاباغێندا
یا پئیکرین اوْل اشجع‌ ناسین گتیرئیدون
یا دفن ائله‌ییب قانلێ لیباسین گتیرئیدون
وای بختیمه امّید گۆلۆم گؤر نئجه سوْلدی
داشدێ اۆر‌گیم قانێ گؤزۆم جامینه دوْلدی
آخر نئجه دوْغراندێ کی حملی چتین اوْلدی
آت اۆسته گلنمیردی پیاده گتیرئیدون
نعشین بۆکۆب اکبر تک عباده گتیرئیدون
سنلن نه دانێشدێ بابا اوْل کان مُروّت
آخر نفسینده سنه ائتدی نه وصیّت
ائیله اوْوصیّتلریده سن بیزه صُحبت
عمرائتسه وفا، ایتساق اگرعزم مدینه
نسگل آپاراق سؤزلرینی امّ بنینه
تؤکدی بۇفلک باشیمه خاکسترماتم
واضحدی اسیراوْلماقێمێزاوْلدی مُسلّم
وئرقانه باتان پرچمینی ساخلاسێن عمّم
شایداوْلابیرگۆن بۇبلادن قۇتاراق بیز
قانلێ عَلَمین اوْغلۇنا سوْغات آپاراق بیز
آتدان اؤزۆ دۆشمۆشدۆ عَموم سن یتیشنده
یا سن کمک ائتدون اوْنا توْپراقه دۆشنده
آخربابا هئچ قوْل بوْیۇن اوْلدۇز گؤرۆشنده
سروین یخێلان وقتیده سن ال یتیریبسن
یا قانه باتان پرچمی یرد‌ن گؤتۆرۆبسن
قلبیم سوْیۇمۇرگؤزد‌ن آخوربیربیله قانیاش
سن وئرسن اجازه قاچارام مقتله بیرباش
ال باشدان اۇجالدێب باشێ اۆسته آچارام باش
قانێن یاخارام زلفیملن یۆزگؤزه گۆللم
غیرتلی عموملان قوْیارام یۆزیۆزه گۆللم
سنگ فلکه عُقده اوْلۇب صافی شیشه
فرصت گزیری سایه‌لی سروی یێخا تیشه
عبّاس وجودی بیزه سایئیدی همیشه
غرق اوْلدۇ گؤزل شوکتیمیز گؤز یاشێمێزدان
سروون یێخێلێب سایه کسیلدی باشێمێزدان